Normen en standaarden voor UV disinfectie- systemen
De belangrijkste test die wordt gebruikt bij certificering en validatie van UV-C waterdesinfectiesystemen is biodosimetrie. Biodosimetrie is een prestatiegerichte test die bepaalt of een UV-systeem een voldoende UV-dosis (fluëntie) levert om micro-organismen en virussen te inactiveren. In plaats van alleen te vertrouwen op lampvermogen of theoretische berekeningen, meet deze test de daadwerkelijke desinfectie-effectiviteit.
Het gezamenlijke doel van deze testen is het bepalen van de gevalideerde UV-dosis (RED = Reduction Equivalent Dose) en het vaststellen van de veilige operationele grenzen van het UV-C systeem. Met name voor drinkwatertoepassingen zijn teststandaarden opgesteld die wereldwijd breed worden geaccepteerd. Voor andere toepassingen worden deze drinkwaterstandaarden vaak als basis gebruikt voor het dimensioneren van UV-systemen.
UV disinfectie standaarden
Bekende internationaal geaccepteerde standaarden voor UV-systemen in openbare drinkwatertoepassingen zijn:
- ÖVGW → M 5873, Oostenrijkse standaard (certificering)
- DVGW → DIN 19294, Duitse standaard (certificering)
- US EPA, LT2ESWTR → UVGDM, Amerikaanse richtlijn (validatie)
Veel andere landen accepteren certificaten of validatierapporten op basis van deze drie standaarden.
Voor point-of-entry en point-of-use toepassingen is de volgende standaard bekend:
- NSF/ANSI 55 → VS
Voor waterhergebruik zijn specifieke standaarden van toepassing, zoals:
- ISO 20468-4:2021 → industrieel gebruik
- EU 2020/741 → agrarisch gebruik
- NWRI/AWRD → drinkwater en hergebruik
Technicsche standaarden
Daarnaast bestaan er technische standaarden en richtlijnen die ondersteunen bij het ontwerp, de inkoop, installatie en inbedrijfstelling van UV-desinfectiesystemen. Voor het aantonen van effectiviteit verwijzen deze vaak naar de bovengenoemde biodosimetrische testprotocollen. Voorbeelden zijn:
- AWWA → F110-22, VS
- NSF-ANSI-CAN 61 → Noord-Amerika
- EU → 2020/2184
- WHO → Wereldgezondheidsorganisatie
Sommige landen en organisaties hanteren ook specifieke standaarden afhankelijk van de toepassing van het UV-systeem.
Zwembad- en recreatiewater:
- DIN 19643 → Duitsland
- NSF/ANSI/CAN 50 → Noord-Amerika
Ballastwater in schepen:
- IMO → International Maritime Organization
- USCG → US Coast Guard
Drinkwater (Nederland):
- NEN-EN 14897
Disclaimer: bovenstaande lijst is niet volledig, maar geeft een beknopt overzicht van bekende regelgeving en hun toepassingsgebieden.
Toepassingsspecifieke ontwerpen
Voor veel andere toepassingen, zoals in de aquacultuur, tuinbouw en voedingsmiddelenindustrie, is een andere dimensionering vereist vanwege variaties in onder andere:
- type micro-organismen
- benodigde UV-doseringen
- gewenste reductieniveaus
- waterkwaliteit
- waterhoeveelheden
- procestypen
Hiervoor zijn gespecialiseerde systeemontwerpers nodig om het juiste UV-systeem te dimensioneren en selecteren voor een betrouwbaar en effectief desinfectieproces.
